هنر فرش دستباف
قرنها هنر ایرانی، گره به گره بافته شده.

رایجترین اشتباه در انتخاب فرش، رنگ یا نقش نیست — اندازه است. فرشی که بیش از حد کوچک باشد، مبلمان را معلق نشان میدهد و اتاق را کوچکتر از آنچه هست جلوه میدهد. اگر تناسبها درست باشند، بقیهی چیزها سرِ جای خود مینشینند.
بهعنوان یک قاعده، فرش باید آنقدر بزرگ باشد که دستکم پایههای جلوییِ هر نشیمن روی آن قرار گیرد. بهتر از آن، هر چهار پایه روی فرش بنشیند تا فرش کل محدودهی نشیمن را تعریف کند. حاشیهای یکنواخت از کف — حدود 20 تا 30 سانتیمتر — میان فرش و دیوارها باقی بگذارید.
در ناهارخوری، میز را اندازه بگیرید و دستکم 60 سانتیمتر به هر طرف اضافه کنید تا صندلیها حتی هنگام عقبکشیدن روی فرش بمانند. در اتاق خواب، فرشی بزرگ زیر دوسومِ پایینیِ تخت، هر صبح چیزی نرم زیر پای شما میگذارد.
اگر شک دارید، بزرگتر را انتخاب کنید. فرشی که کمی بزرگتر است همیشه بهتر از فرشی که کوچک است به نظر میرسد.
فضا را اندازه بگیرید، با چسب نواری مرز آن را مشخص کنید و یک روز با آن طرح زندگی کنید، بعد تصمیم بگیرید.
ویلاریا هوم آتلیهای در تهران است که فرشهای دستباف و دکوراسیون اصیل را برای فضاهای لوکس گردآوری میکند. سردبیران ما دربارهٔ هنر، اصالت و زندگی با این قطعات مینویسند.
قرنها هنر ایرانی، گره به گره بافته شده.
ترفند آرامی که پشت اتاقهای کامل و حرفهای نهفته است.
ترنج، باغی، بتهجقه تکرارشونده. نقشهای فرش ایرانی یک واژگاناند و دانستن اندکی از آن، آنچه روی زمین میبینید را عوض میکند.
ماههای سرد یعنی پنجرههای بسته، رفتوآمد بیشتر و هوای خشک. چند عادت ساده که فرش دستباف را مثل روز اول نگه میدارد.